SOMMIGE WATEREN SMAKEN BETER DAN ANDERE – WAAROM?
Smaak is altijd een kwestie van persoonlijke smaak, maar het hangt ook af van externe factoren. Als het om water gaat, hangt de smaak af van het gehalte aan mineralen en de pH-waarde.
NATUURLIJKE MINERALEN VOOR EEN NATUURLIJK GOEDE SMAAK
TDS is een acroniem dat vaak wordt genoemd op wateren. Het staat voor totaal opgeloste vaste stoffen en vertelt u welke natuurlijk voorkomende mineralen, zouten en organische verbindingen het water bevat. Deze vaste stoffen creëren en definiëren de specifieke smaak van het water en beïnvloeden de smaak van alles waarmee het water wordt gemengd, zoals koffie, thee of cocktails. Ze beïnvloeden ook hoe je het eten en drinken dat je samen met water consumeert ervaart – ze kunnen de nuances in je mond versterken of aantasten.
TDS wordt gemeten in delen per miljoen (ppm), wat verwijst naar de hoeveelheid van een mineraal dat aanwezig is in een bepaald volume water. Een gebruikelijke maateenheid is milligram per liter (mg/l). De internationale Fine Water Society heeft de volgende indeling gemaakt voor TDS-niveaus:
Super laag 0-50 mg/l
Laag 50–250 mg/l
Middel 250-800 mg/l
Hoog 800-1500 mg/l
Zeer hoog, meer dan 1.500 mg/l
Waters met een lager TDS-gehalte smaken zacht en fris. Ze zijn meestal perfect in combinatie met eten en drinken met smaken of nuances die je niet wilt verbergen. Hoge TDS-wateren met zoute tonen kunnen daarentegen sterkere smaken zoals rood vlees aanvullen.
Als het water hogere TDS-niveaus heeft, kan het bitter, zout of zelfs zwavelachtig smaken, afhankelijk van het type opgeloste vaste stoffen. Magnesium, kalium, ijzer en zink kunnen bijvoorbeeld een bittere en metaalachtige smaak achterlaten; natrium, bicarbonaat, chloride en sulfaat een zoute smaak.
Een kanttekening hier over geuren: zoet water heeft geen geur, maar veel van de gewone mineralen die in water worden aangetroffen, hebben dat wel. Hun geur kan naar buiten komen als de mineraalconcentratie in het water hoog genoeg is. Omdat het reukvermogen een grote invloed heeft op hoe dingen in onze mond smaken, kunnen onze neuzen ons veel vertellen over de kwaliteit van water.
Een in 2013 gepubliceerde studie toonde aan dat er vier mineralen zijn die de grootste impact hebben op de smaak ¬– en geur! ¬– water: bicarbonaat, calcium, magnesium en sulfaat. Dus wanneer u verschillende wateren uitprobeert en uw favorieten vindt, zijn dat de mineralen waarvan u de niveaus in de gaten wilt houden.
De mineraliteit en dus de TDS-niveaus van de Kuohu-wateren zijn super laag, zoals je hier kunt zien. Een belangrijke reden voor de lage niveaus en de uitzonderlijke smaak is het gesteente waardoor het water op natuurlijke wijze wordt gefilterd. Met artesisch water en bronwater worden de vaste stoffen tijdens de reis door de bodem in het water opgenomen. Hoe langer ze reizen, hoe meer mineralen worden opgenomen en hoe lager de TDS-niveaus.
Lees meer over artesisch water en onze bronnen.
ZUUR OF BASIS?
Een andere factor die de smaak enigszins beïnvloedt, is hoe zuur of neutraal het water is. Dit wordt gemeten in pH-waarden op een schaal van 0 (puur zuur) tot 14 (puur alkalische oplossing). Water varieert van nature tussen 6,5 en 8,5 op de pH-schaal, afhankelijk van weerpatronen, menselijke activiteit en natuurlijke processen. De pH van het zuiverste water is 7, en gewoon kraanwater is vaak 7,5 vanwege sanitair.
Er is momenteel een discussie gaande over de gezondheidsvoordelen van licht alkalisch water, maar er is geen sluitend bewijs voor. Als het water erg alkalisch is, kan het een onaangename smaak en geur hebben. Zeer zuur water kan metaalachtig of zuur smaken.
Als het water een extreem lage of hoge pH heeft, kan dit een teken zijn van chemische of zware metalen vervuiling. Wanneer de grondwaterbron zich in een schoon, niet-verontreinigd gebied bevindt, zoals het gebied rond het dorp Kuohu, is er geen risico op vervuiling of besmetting.
Lees meer over de smaak van onze Kuohu-wateren, beoordeeld door Nordic’s Best Sommelier 2003
